ผมเองได้ดูชินจัง เดอะมูฟวี่ มาหลายภาคแล้วในโรงภาพยนตร์ น้ำตาซึมก็เยอะ แต่จะต้องบอกว่า
“ตอน ไดอารี่ เพื่อนรัก ไดโนเสาร์ของพวกเรา” เป็นตอนที่เสียน้ำตาเยอะที่สุดแล้วก็ว่าได้


จริงๆแล้วผมเองเป็นแฟนการ์ตูนเรื่องนี้อยู่แล้ว ชอบแบบชอบมาก ชอบรอบๆตัวแทบจะเป็นชินจังทั้งหมด จะว่าไปแล้ว เราเองอาจจะรู้สึกว่าชินจังเป็นการ์ตูนเด็ก แต่จริงๆต้องเข้าใจก่อนว่ามันคือการ์ตูนที่มาตั้งแต่ยุค 90 มังงะ กับ อนิเมะ มาในปี 1992 นี่ทำเป็นเล่นไป 30 กว่าปีแล้ว เพราะ ตอน ไดอารี่ เพื่อนรัก ไดโนเสาร์ของพวกเรา เป็น เดอะมูฟวี่ลำดับที่ 32

เรื่องย่อ
“เรื่องราวมิตรภาพระหว่าง ชิโระ สุนัขของครอบครัวโนฮาร่า และไดโนเสาร์ตัวจ้อย ที่ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองจะช่วยให้ ชินโนะสุเกะ เติบโตขึ้น”

ความยาวของเนื้อเรื่อง 106 นาที ก็จะมีช่วงที่อธิบายอาจจะรู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปนิด แต่ว่าเนื้อเรื่องในทุกส่วนเชื่อมกันอย่างดี เรียกว่าเนื้อเรื่องมีความลงตัว ที่มาที่ไป อธิบายได้อย่างเคลีย แบบแทบจะไม่เป็นการ์ตูนเลย
บทออกแบบมาเป็นอย่างดี ถ้าเทียบกับภาคอื่นๆที่ผ่านมา ความน่ารักของตัวละครหลักก็ทำออกมาเป็นอย่างดี
สิ่งที่ผมว่าทำออกมาได้แบบดีดีมากๆคือ ตัวละครที่มากมายในเรื่องไม่ว่าจะมีบทน้อยหรือมาก
ได้ออกมาในเรื่องนี้เกือบทั้งหมด พร้อมคาแรคเตอร์หลักตามแบบฉบับทีวี เพื่อส่งให้รู้สึกว่าเรื่องไดโนเสาร์บุกเมืองคือเรื่องใหญ่มากๆสำหรับ “ชาวเมืองคาซึคาเบะ” ตอนจบภาคนี้ก็เคลียไปแบบเสียน้ำตาที่สูงสุดในเรื่องของชินจังที่ผ่านมา(สำหรับผมเองนะ)

ถ้าจากที่เคยดูเดอะมูฟวี่ มาอาจจะไม่ครบ 32 ตอน แต่ผมว่าผมดูไปมากกว่า 25 ตอน
ผมก็ให้ “Crayon Shinchan the Movie: Our Dinosaur Diary” หรือ “ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน ไดอารี่ เพื่อนรัก ไดโนเสาร์ของพวกเรา” เป็นภาคที่รวมๆแล้วดีที่สุด ณ ตอนนี้ ขนาดคะแนนของทาง IMDb ยังได้ไป 7.9/10 ในวันที่เขียนรีวิวนี้ออกมา

เรื่องนี้ผมลืมถ่ายตั๋วไว้ผมดูที่ SF สาขาเซ็นทรัลพระราม 9 โรงที่ 7 ที่นั่ง F10 วันที่ 1/9/2024 เวลา 13:10
เป็นอีกครั้งในการกดซื้อผ่านทาง Shopee E-service ซึ่งถูกกว่าไปซื้อหน้าโรงไปหลายบาทมากๆ
ไม่มีใครเป็นสปอนเซอร์ ไม่ได้รับโฆษณามานะครับ จ่ายเองดูเองซื้อเอง แค่อยากบันทึกเขียนไว้


นี่ก็ผ่านมา 1 อาทิตย์แล้วที่เข้าฉาย เอาเป็นว่าถ้าไม่ทันดูในโรงภาพยนตร์ ถ้าเจอลงใน Youtube ช่อง POPS Anime Thailand ก็เปิดดูได้เลย สนุกครับ ไม่ได้เชียร์เพราะชอบชินจัง ภาคไหนไม่ดีก็บอกไม่ดีครับ

เจอกันใหม่ Blog ถัดไป ก็ยังไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไรก่อน เพราะรอบนี้กลับมาเขียน Blog ตั้งใจให้มันเป็นไดอารี่มากกว่า
จะไม่ทำให้มันไปในทิศทางที่เชิงพาณิชย์มากจนเกินไป เจอกันฮะ ^^

